Markerem bezokolicznika w języku szwedzkim jest "att" – w ów sposób w charakterze angielskie "to" i niemieckie "zu". Po "att" w funkcji markera verbum występuje zawżdy w postaci bezokolicznika. (to samo księga "att" ma też funkcję spójnika podrzędnego "że")
W niektórych konstrukcjach verbum występuje osobiście np. z czasownikami modalnymi, zaś w niektórych razem z "att" jako tzw. att-infinitiv.
"Att" w funkcji markera wielokrotnie w szybszej mowie jest wymawiane jako [å], zbyt to w funkcji spójnika zawżdy jako [att].