Inte, to znaczy "nie" jest ewidentnie zazwyczaj używaną negacją. odkąd polskiego "nie" różni się tym, że w szwedzkim zdaniu występuje PO czasowniku, i nie przed przedtem tak w charakterze w polskim.
np. Jag har inte. to znaczy "Ja nie mam"
"Inte" także w szeregu przypadków nie jest akcentowane. w przeciwieństwie do polskiego "nie", które wybitnie w szeregu przypadków akcentujemy.
W zdaniu podrzędnie złożonym obowiązuje zasada: " biff " (i bisats inte före första verbet " jag har lovat, att inte skriva fel – obiecałem, że nie będę pisał błędnie).