Tworzenie liczby mnogiej jest trochę skomplikowane, bo w szwedzkim jest nieco deklinacji – od czasu 5 aż do ok. 7 i więcej zależnie od czasu przyjętego podziału)[potrzebne źródło]. Deklinacje szwedzkiego rzeczownika obejmują nie tylko tworzenie liczby mnogiej, natomiast również form określonych rzeczowników (czyt. niżej) i niejednokrotnie rzeczownika należy udostępniać lekcji się co do jednego spośród jego rodzajem, jego formą określoną i formą liczby mnogiej. Możliwe końcówki liczby mnogiej to: -or, -ar, -er, -r, -n, -s, wielce okazjonalnie spośród przegłosem (czyli zmianą samogłoski w temacie), jeszcze rzadziej osobiście przegłos bez końcówki, i aż ok. 20% szwedzkich rzeczowników ma taką samą formę podobnie jak na obiekt liczby pojedynczej jak i mnogiej – np. ett rum – två rum, czyli: jeden pokój – dwa pokoje