Szwedzki przymiotnik podlega różnym prawom odmiany w układy od czasu pozycji w zdaniu.
To jest żółty dom. – stanowisko atrybutywna, przydawkowa, czyli poprzednio rzeczownikiem
Ten sadyba jest żółty. – stanowisko predykatywna, orzecznikowa, czyli po rzeczowniku.
W pozycji atrybutywnej przymiotnik odmienia się przez: rodzaj, liczbę podobnie określoność. z kolei w pozycji predykatywnej przymiotnik odmienia się raptem przez: rodzaj podobnie liczbę (a nie odmienia się przez określoność). podczas jak w języku polskim przymiotnik odmieniamy tak samo bez względu na miejsca w zdaniu. Odpowiednio:
Det är det här gula huset. – to znaczy ów żółty dom. ("dom" w formie określonej)
Det här huset är gult. ów sadyba jest żółty. ("dom" w formie określonej)
Odmiana w pozycji predykatywnej jest zawsze mocna, to znaczy ze przypadkiem posiadać wiele różnych końcówek. z kolei odmiana w pozycji atrybutywnej jest mocna w formie nieokreślonej podobnie słaba w formie określonej, albowiem przymiotnik przyjmuje w takim przypadku zawsze te samą końcówkę -a we wszystkich możliwych wariantach. zakończenie ta równa się formie dla liczby mnogiej w formie nieokreślonej.
Podstawowy wzór odmiany przymiotnika "żółty":
gul – maniera ogólny
gult – maniera nijaki
gula – liczba mnoga oraz dla wszystkich form określonych w pozycji atrybutywnej